2012
Architectuur op de helling
Dinsdag 8 mei 2012 Lezing door Joost Ravoo (regiodirecteur NS Randstad Noord)
|
'Visie en ambitie: bij de NS en voor Alkmaar'
Door stationsgebiedsontwikkeling kan de NS functionele gebieden transformeren tot kloppende stadsharten. Joost Ravoo, regiodirecteur NS Randstad Noord, zal toelichten hoe de NS, vanuit maatschappelijke trends en ontwikkelingen op het gebied van ruimtelijke ordening en verkeer & vervoer, haar keuzes maakt ten aanzien van de ontwikkeling van stationsgebieden. Aan de orde komen consumentenwensen, problematiek in de OV-vervoersketen en strategieën om deze te omarmen. Ravoo zal verschillende voorbeelden van de ontwikkeling van stationsgebieden bespreken en zal de stand van zaken rond station Alkmaar toelichten. Ravoo zou zeer verbaasd zijn als er bij een presentatie over de NS geen levendige discussie zou ontstaan.
'Joost Ravoo'
Joost Ravoo (1971) studeerde Bedrijfskunde op Nijenrode en haalde een Master of Corporate Communication aan de Erasmus Universiteit. Hij werkte bij Van Hulzen Public Relations Adviseurs (Voorschoten) en Sara Lee/DE (Utrecht). In 2001 stapte hij over naar de NS en werd na een jaar directeur corporate communicatie (Utrecht). In vijf jaar tijd steeg de reputatie, merkwaarde, en klant/medewerkerstevredenheid bij de NS spectaculair. Sinds eind 2007 is Joost Ravoo regiodirecteur Randstad Noord (Amsterdam) en geeft hij in dit gebied vaart aan de commerciële belangen van het reizigersbedrijf en het vastgoed- en retailbedrijf van de NS.
Door stationsgebiedsontwikkeling kan de NS functionele gebieden transformeren tot kloppende stadsharten. Joost Ravoo, regiodirecteur NS Randstad Noord, zal toelichten hoe de NS, vanuit maatschappelijke trends en ontwikkelingen op het gebied van ruimtelijke ordening en verkeer & vervoer, haar keuzes maakt ten aanzien van de ontwikkeling van stationsgebieden. Aan de orde komen consumentenwensen, problematiek in de OV-vervoersketen en strategieën om deze te omarmen. Ravoo zal verschillende voorbeelden van de ontwikkeling van stationsgebieden bespreken en zal de stand van zaken rond station Alkmaar toelichten. Ravoo zou zeer verbaasd zijn als er bij een presentatie over de NS geen levendige discussie zou ontstaan.
'Joost Ravoo'
Joost Ravoo (1971) studeerde Bedrijfskunde op Nijenrode en haalde een Master of Corporate Communication aan de Erasmus Universiteit. Hij werkte bij Van Hulzen Public Relations Adviseurs (Voorschoten) en Sara Lee/DE (Utrecht). In 2001 stapte hij over naar de NS en werd na een jaar directeur corporate communicatie (Utrecht). In vijf jaar tijd steeg de reputatie, merkwaarde, en klant/medewerkerstevredenheid bij de NS spectaculair. Sinds eind 2007 is Joost Ravoo regiodirecteur Randstad Noord (Amsterdam) en geeft hij in dit gebied vaart aan de commerciële belangen van het reizigersbedrijf en het vastgoed- en retailbedrijf van de NS.
Maandag 2 april. Lezing door Peer Glandorff (Fact architects)
|
'Architectuur is (on)betaalbaar'
Architectuur maakt onze omgeving en heeft daarmee een zekere invloed op ons, de gebruiker; zowel positief als negatief. Het laat zien hoe we willen en kunnen wonen en werken en hoe we met elkaar omgaan. Het reflecteert hoe we onze omgeving waarderen en wie we zijn.
Soms is architectuur een middel om een visie te onderstrepen, of om anderen onze visie te laten delen en aan die visie bij te laten dragen. Omgekeerd stelt het huidige economische tij architectuur op de proef. Vinden we architectuur nog belangrijk; is het (nog) te betalen en willen we dat? Of heeft architectuur altijd een bestaansrecht; kan het zichzelf betalen; is het te sponsoren en kunnen we er aan verdienen?
Aan de hand van een aantal projecten van het bureau wordt ingegaan op de positie van
architectuur en onze rol in het bouwproces op verschillende schaalniveaus. Dat gaat van het vormgeven van een visie tot het financieel meedenken.
Peer Glandorff
Peer Glandorff (1970) is oprichter van Fact Architects en verantwoordelijk voor alle aspecten
van de totstandkoming en realisatie van de ontwerpen van het bureau. De portefeuille is divers en omvat stedenbouwkundige-, landschappelijke-, publieke- woning- en utiliteitsbouw projecten.
Al tijdens zijn studietijd, die hij Cum Laude afrondde aan de Academie van Bouwkunst te
Amsterdam, was Glandorff actief in de architectuur. In 1997 ging hij aan de slag als ontwerper en projectleider bij Dok architecten, om in 2001 de overstap te maken naar Hvdn architecten. In 2005 richtte hij Fact Architects op. Met Fact Architects ontving Glandorff een aantal prijzen. Zo is Fact Architects winnaar van deBNAArchitectenprijs 2005 met het ontwerp voor een sportpark en winnaar van de VKG Architectuurprijs 2010 met een woningbouwproject voor studenten. Voor het Ronald McDonald Centre ontving het bureau de Ari Keppler Prijs 2011, de NOC*NSF Award 2011 en het is genomineerd voor de Hedy D’Ancona Prijs 2012.
Architectuur maakt onze omgeving en heeft daarmee een zekere invloed op ons, de gebruiker; zowel positief als negatief. Het laat zien hoe we willen en kunnen wonen en werken en hoe we met elkaar omgaan. Het reflecteert hoe we onze omgeving waarderen en wie we zijn.
Soms is architectuur een middel om een visie te onderstrepen, of om anderen onze visie te laten delen en aan die visie bij te laten dragen. Omgekeerd stelt het huidige economische tij architectuur op de proef. Vinden we architectuur nog belangrijk; is het (nog) te betalen en willen we dat? Of heeft architectuur altijd een bestaansrecht; kan het zichzelf betalen; is het te sponsoren en kunnen we er aan verdienen?
Aan de hand van een aantal projecten van het bureau wordt ingegaan op de positie van
architectuur en onze rol in het bouwproces op verschillende schaalniveaus. Dat gaat van het vormgeven van een visie tot het financieel meedenken.
Peer Glandorff
Peer Glandorff (1970) is oprichter van Fact Architects en verantwoordelijk voor alle aspecten
van de totstandkoming en realisatie van de ontwerpen van het bureau. De portefeuille is divers en omvat stedenbouwkundige-, landschappelijke-, publieke- woning- en utiliteitsbouw projecten.
Al tijdens zijn studietijd, die hij Cum Laude afrondde aan de Academie van Bouwkunst te
Amsterdam, was Glandorff actief in de architectuur. In 1997 ging hij aan de slag als ontwerper en projectleider bij Dok architecten, om in 2001 de overstap te maken naar Hvdn architecten. In 2005 richtte hij Fact Architects op. Met Fact Architects ontving Glandorff een aantal prijzen. Zo is Fact Architects winnaar van deBNAArchitectenprijs 2005 met het ontwerp voor een sportpark en winnaar van de VKG Architectuurprijs 2010 met een woningbouwproject voor studenten. Voor het Ronald McDonald Centre ontving het bureau de Ari Keppler Prijs 2011, de NOC*NSF Award 2011 en het is genomineerd voor de Hedy D’Ancona Prijs 2012.
Dinsdag 6 maart. Lezing door Gert Urhahn (Urhahn Urban Design)
|
'Overstad of spontane stad'
In 2009 organiseerde het AIA op de Dag van de Architectuur de manifestatie ‘Dichter bij Overstad’, waarin Urhahns masterplan en de ontwikkelingskansen onder de loep werden genomen voor dit deel van Alkmaar. Geconstateerd moet worden dat we sindsdien niet veel dichter bij realisatie zijn gekomen. De gemeente Alkmaar verkondigt op de site nog optimistisch: “Overstad, het gebied ten noorden van de binnenstad, wordt ontwikkeld tot een levendig en aantrekkelijk deel van Alkmaar met zo'n 2.200 woningen en een groot aanbod van winkel- en kantoorruimten, scholen en voorzieningen”. Maar waar blijft het? Gert Urhahn maakt een analyse van de situatie aan de hand van zijn boek ‘de spontane stad’. De focus in een spontane stad ligt niet op het eindbeeld maar op de strategie. De functies veranderen sneller dan de stenen waarmee de stad gebouwd is. Het netwerk, het grit, is vastgelegd en solide. De invulling is voortdurend in beweging.
In 2009 organiseerde het AIA op de Dag van de Architectuur de manifestatie ‘Dichter bij Overstad’, waarin Urhahns masterplan en de ontwikkelingskansen onder de loep werden genomen voor dit deel van Alkmaar. Geconstateerd moet worden dat we sindsdien niet veel dichter bij realisatie zijn gekomen. De gemeente Alkmaar verkondigt op de site nog optimistisch: “Overstad, het gebied ten noorden van de binnenstad, wordt ontwikkeld tot een levendig en aantrekkelijk deel van Alkmaar met zo'n 2.200 woningen en een groot aanbod van winkel- en kantoorruimten, scholen en voorzieningen”. Maar waar blijft het? Gert Urhahn maakt een analyse van de situatie aan de hand van zijn boek ‘de spontane stad’. De focus in een spontane stad ligt niet op het eindbeeld maar op de strategie. De functies veranderen sneller dan de stenen waarmee de stad gebouwd is. Het netwerk, het grit, is vastgelegd en solide. De invulling is voortdurend in beweging.
Woensdag 8 februari. Lezing door Hans Ibelings (architectuurhistoricus en criticus)
|
'Europese architectuur - Van veel naar minder'
De afgelopen tweehonderd jaar heeft de architectuur in Europa een enorme ontwikkeling doorgemaakt, aangespoord door de Industriële Revolutie, een snelle bevolkingsgroei en een rappe verstedelijking. Met de groei van de stad, en de opkomst van de burgerlijke samenleving, dijde het werkterrein van de architect enorm uit, en nam het aantal architecten enorm toe.
Dat leidde ertoe dat in de twintigste eeuw alles, van sofa tot stad, onderwerp werd van de architectuur. En de gebouwde omgeving werd - afhankelijk van de omstandigheden - gietvorm dan wel afgietsel van de samenleving. Inmiddels is de situatie in Europa drastisch aan het veranderen nu de Industriële Revolutie en het bijbehorende paradigma van groei en vooruitgang voorbij zijn. De politieke en economische macht van het continent is tanende en de bevolking groeit op veel plekken niet meer, maar vergrijst en krimpt. Wat betekent dit voor de architectuur, en voor architecten?
Hans Ibelings
Hans Ibelings (Rotterdam,1963) is architectuurhistoricus en –criticus. Hij was van 1989 tot 2000 curator bij het Nederlands Architectuurinstituut; van eind 2004 tot begin 2012 was hij hoofdredacteur van A10; in 2005 en 2006 was hij visiting professor aan de EPFL (Lausanne). Hij is auteur van verschillende boeken waaronder Supermodernisme: Architectuur in het tijdperk van globalisering en Europese architectuur vanaf 1890.
Dat leidde ertoe dat in de twintigste eeuw alles, van sofa tot stad, onderwerp werd van de architectuur. En de gebouwde omgeving werd - afhankelijk van de omstandigheden - gietvorm dan wel afgietsel van de samenleving. Inmiddels is de situatie in Europa drastisch aan het veranderen nu de Industriële Revolutie en het bijbehorende paradigma van groei en vooruitgang voorbij zijn. De politieke en economische macht van het continent is tanende en de bevolking groeit op veel plekken niet meer, maar vergrijst en krimpt. Wat betekent dit voor de architectuur, en voor architecten?
Hans Ibelings
Hans Ibelings (Rotterdam,1963) is architectuurhistoricus en –criticus. Hij was van 1989 tot 2000 curator bij het Nederlands Architectuurinstituut; van eind 2004 tot begin 2012 was hij hoofdredacteur van A10; in 2005 en 2006 was hij visiting professor aan de EPFL (Lausanne). Hij is auteur van verschillende boeken waaronder Supermodernisme: Architectuur in het tijdperk van globalisering en Europese architectuur vanaf 1890.
